నిద్ర లేవగానే నా దేశం లో...
లంచాలు... కుంభకోణాలు... మాన భంగాలు... మౌనరొదలు...
కత్తులు... కార్పణ్యాలు... హత్యలు... దొంగతనాలు...
రోడ్డు ప్రమాదాలు... ఆసుపత్రి చావులు... ఆకలి కేకలు... ఆర్తనాదాలు...
రైతు హత్యలు... కార్మిక వెదలు... పేదోడి దోపిడి... ధనవంతుల దౌష్టం...
కళాకారుల కష్టాలు... కళలకు కర్మకాండలు... సంస్కృతికి చీడ పురుగులు...
పాశ్చాత్య మోజులు... డాలర్ల క్రేజులు... మత కుమ్ములాటలు... కుల తన్నులాటలు...
తమిళం, హిందీ, బంగ్లా, తెలుగు, కన్నడం... చచ్చిపోయింది భారతీయం...
జనాల కన్నా జెండాలు ఎక్కువై... ప్రాణాల కన్నా పార్టీలు ఎక్కువై...
ఎన్నుకున్న జనాన్ని మరిచి... కుర్చీల కోసం తన్నుకునే నాయకులు పుట్టారు...
సౌజన్యం, ఉదారత, పావనత, ప్రశాంతత అన్నింటిని మించి అద్యాత్మికత అంతర్వీక్షనాలను
మానవాళికి అందించిన మహత్తరమైన మన పుణ్యభూమి ఎక్కడ...??? రామకృష్ణ కొంగల్ల

నా దేశం లో...
అనంత సంపద వుంది... అందలం వుంది... ఆక్రోశం వుంది... ఆవేశం వుంది...
అనాధలున్నారు... అభాగ్యులున్నారు... ఆకలి వుంది... అంధ రాజులున్నారు...
కోటిశ్వరులున్నారు... కూటికి లేనోళ్ళు వున్నారు... ఆకాశ హర్మ్యాలున్నాయి... పూరి గుడిసెలున్నాయి...
మత చాన్ధసముంది... కుల రాక్షసి వుంది... తీవ్రవాధముంది... వేర్పాటు వాదముంది... ఆరక్షణ వుంది...
దోపిడీవుంది... రౌడియిజముంది... రాజకీయముంది...
దళారులున్నారు... లంచగొండులున్నారు... రాజకీయ నాయకులున్నారు...
చేతగాని తనముంది... నీరసముంది... నిర్లజ్జుంది... దేశ భక్తి మంట గలిసింది...
ఆరు గజాల చీరలు మాయమై, అడ్డ పంచెలు మాయమై, పట్టు పరికిణీలు మాయమై,
బ్లేజర్, బికినీలు పాకిన నా దేశం లో...
నా త్రివర్ణ పతాకం అందమైన భామల మాంసపు ముద్దలపై నమూనాగా నిలిచింది...
పంద్రా ఆగస్టు సెలవు దినమైంది...
భారతమాత  నన్ను కన్నందుకు గర్వపడుతున్నా...
ఆమెను నడిరోడ్డున తన వాళ్ళే దోస్తుంటే, ఏమి చేయలేక సిగ్గుపడుతున్న...
భారతీయుడిగా పుట్టినందుకు గర్వపడుతున్న...
భారతీయుడిగా బ్రతక లేక పోతున్నందుకు సిగ్గుపడుతున్నా...!!!