పలక లేని స్వరం లేదు... రాయ లేని శబ్దం లేదు...
అన్ని కాలాల్లో, ఎల్ల విషయాల్లో అలవోకగా ఒదిగిపోయే నా తెలుగు...
అనంత కోటి ప్రజా సముదాయం నా తెలుగు... రక్త చలన సామవేదం నా తెలుగు...
తల్లి పాల తీయదనం నా తెలుగు... బుడి బుడి అడుగుల బోసితనం నా తెలుగు...
లేత మీసాల ఆవేశం నా తెలుగు... పదహారణాల పడుచు సింగారం నా తెలుగు...
అమరం నా తెలుగు.. అజరామరం నా తెలుగు... అనంత కీర్తి నా తెలుగు...
అక్షరాల్లో దగ్ధమవుతూ నా తెలుగు... అజరామర గీతమై పలికే నా తెలుగు...
కృష్ణ రాయలు, సుబ్రమణ్య భారతి, చక్రవర్తులు, శంకరాచార్యులు లెస్స యన్న తెలుగు...
నా తెలుగు... నీ తెలుగు.. మన తెలుగు...
అన్య భాషా కలంకమై రోప్పుతోంది... సమస్తం కంధశీకమవుతోంది...
చ్చల్.. హైస్సా.. లే... నేస్తమా...
నిన్ను నిలబెట్టిన తెలుగు భాషను, నువ్వు నిలబెట్టు...!!!

చూపులతో మొదలై... చూడకుండా నిలవలేని ఆత్రత తో...
గంటల కొద్ది మాటలు... చెవులకు కట్టుకున్న దూరవానులు...
నిరంతర సందేశాల మార్పిడి... చెట్టా పట్టాల  ఒరవడి...
ప్రపంచెం లో ఇంత మందెందుకు... నువ్వు నేను సరిపోమా...
నేను నీకు మాత్రమే.. నువ్వు నాకు మాత్రమే అనుకుని...
నీలోని నిన్ను నువ్వు కోల్పోయి... నాలోని నన్ను నేను కోల్పోయి...
నాకు నచ్చినట్లు నువ్వు... నీకు నచ్చినట్లు నేను వుండలేక...
సంబందాలకు అక్రమ సంబందాలకు తేడా తెలియని సమాజంలో...
ప్రేమ - స్నేహం ఒకటే అనుకునే అమోఘమైన  యువత లో భాగం నువ్వు-నేను...
నేడు  ప్రేమంటే ఒకటే ప్రతీక... అదుపు లేని కామం... అవధుల్లేని దుఖం... !!!

ఎన్నో మూటల మాటలు చెబుతావు... వాటితో కోటలు కట్టొచ్చు...
నీవు నాకు వునావన్న భరోసా మాత్రం కల్పించవు...
ఊహల్లో ఉయ్యాలలూపి... కళల తీరంలో కబుర్లు చెబుతావు...
నీవు నాకు మాత్రమేనన్న నమ్మకాన్ని కల్గించవు...
నాతో పాటు దూరాలు నడిచి... ఒంటరి తనాన్ని తరుముతావు...
నిరంతరం నడకలో తోడుగా ఉంటానన్న భద్రతను బహిర్గతం చేయవు...
నా ఆనందాన్ని అందుకుంటావు... వాటి కారణాలు చూడవు...
నా బాధలో తోడవుతావు... బాధల నేపధ్యం గానవు...
నా కన్నీటి దారాలు నిరోదిస్తావు... వాటి మూలాలను అన్వేషించవు...
నా కోసమే బ్రతుకుతూ... నిన్ను నీవు మరవకు...
నిన్ను నీవు మరిచి... నన్ను మాత్రం మరుగున వేయకు...!!!