దశా దిశా లేని మీడియా ను  తులనాడుతూ...పెరిగిన ధరలకు కేంద్రాన్ని నిందిస్తా...

నా ఇంట్లో చెత్తను పక్క వాకిట్లో వేస్తూ... రోడ్లపై ఉమ్మితే ప్రభుత్వాన్ని భాధ్యున్ని చేస్తా...

పెరిగే మానబంగాలకు ప్రతి మగాడిని బాద్యున్ని చేస్తూ... తొడల పైకి మిడ్డి వేసే ప్రతి ఆడదాన్ని తిడతా...

పైరసీ ని తిడతా... సీరియల్స్ ను తిడతా... సినిమా ల ను తిడతా... ఫారిన్ కల్చర్ ను తిడతా...

క్రికెట్ కు దేశ భక్తి కి ముడిపెట్టి... గెలిచిన ప్రతిసారి జెండా తో వీధి వీధి తిరుగుతా....

ఆకలి చావుల్లో నా దేశం వెలిగి పోతున్ధంటూ... లక్ష కోట్లు తిన్న వారిని పార్లమెంటు లో కూర్చోబెడతా...

నా దేశం బీధదని నిట్టూర్చి బిరియాని తింటూ... ఆడీ కారు లో కుర్చుని వీధి బాలున్ని విసుక్కుంటా...

రిజర్వేషన్ పేరుతో యువతును పీడించే రాజ్యాంగాన్ని నిందిస్తూ... 

సత్యమేవ జయతే  చూసి కసిగా కన్నీరు  పెట్టి మరిచిపోతా...

చెత్త ప్రభుత్వం అని తిడతా కాని... పచ్చ నోటు కు ఆశపడి వోటు వేసిన వేదవను నేను కాదనుకుంటా...

దేశమంతా దొంగలు లంగలు ఉన్నారంటూ... నేనొక్కడినే ఆరిందను అనుకుంటా...

ఎన్ని యుగాలు గడిచినా... నేను అభివృద్ధి చెందే వాడినే అంటూ...

వీటన్నింటికీ... నేను మాత్రమే కారణం అన్న విషయం మరిచిపోతా... 

7 రంగుల పుడమి... 7 మతాల లోగిలి...

7 అడుగుల అజానుబావులు... ఎదలు పొంగే కధలు...

7 అంతస్తుల అద్దాలమేడ అంచున... 7 అడుగుల గుడిసెలు...

7 వేల కోట్లు తిన్న దొంగలకు... 7 నెలలే ఊచలు...

7 రాజకీయ కుర్చీలకు... 7 వేల మంది ఊగిసలు...

7 రోజులు సరిపోని హడావుడి ప్రపంచెం లో... 7 నెలలకే కానుపులు...

7 ఏళ్ళ చిచ్చర పిడుగులు... ఏడిచే వింతలు...

7 కొండల వాడి సమక్షం లో... ఎడతెగని కోర్కెల బక్తులు... 

7 గజాల చీరపై కి.. 7 ఇంచ్ ల బుజాలు లేని జాకెట్లు...

7 మీటర్ ల విసురు రోడ్ల పై... అలుపెరుగని పయనాలు....

7 అడుగుల తలంబ్రాలు... ఎ 4 విడాకు పత్రాలు...

7 ఖండాల్లో... సప్త సంద్రాల్లో.... నాటికి నేటికి... ఎంత చెప్పినా... ఒడవని కథ...

నా భారతం... అనంత భారతం... 

నా భారతం... అమర భారతం...

ఒక్కరోక్కరు వెళుతున్నారు... 

ఒక్కొక్కరుగా  వెళుతున్నారు...

ఒక్కొక్కరే అయి వెళుతున్నారు...

గంటల పరిచయాలు... గతుల జ్ఞాపకాలు...

క్షణాల మాటలు... యుగాల ఊసులు...

ఆసాంతం మురిపించి... అమాంతం ఏడిపించి... 

స్మృతులు మిగిల్చి... ఎదలు చితులు చేసి...

కానలకేగినట్లు కనపడక పోతారు... 

అదుపు లేని పాశం.. అవధులు లేని శోకం...

కలిసి తిరిగిన పర్వం... గర్వం... గంభీర్యం... 

ఏ చోట వెతకను... నీవు సర్వాంతర్యామి వి...

నువ్వు వెళ్ళిన నన్ను... ఒంటరినని వెక్కిరించే...

పరిసరాలకు ఏమని చెప్పను... నేస్తమా.... నేస్తమా....

పూలు అమ్మిన చోట... కట్టెలు అమ్మడం.. నాకు చేతకాదు...

మొదట చేరినప్పుడు 

మౌనంగా నా గదిలో ఒంటరిగా ప్రాంగణం లో 

ఆశలు ఆశయాలు లేని మనసు భారంగా వున్నప్పుడు 

అమ్మ నాన్న అక్క చెల్లి అన్నదమ్ముల మాటలు మెదులుతున్నప్పుడు 

ఎడారి లో ఎండమావి లా నీ పలకరింత నీ పరిచయం 

ఒక్క పూట ఒక్క రోజు ఒక్క వారం ఒక్క నెల ఒక్క వత్సరం 

ఇప్పుడదంతా ఒక్క జీవితం 

కలిసి తిరిగిన రోడ్లు చెట్లు  పుట్టలు

కన్నీరు తెప్పించే సరదా కబుర్లు చేట్టాల్ పట్టాలు 

నీ ధైర్యం తో చేసిన పనులు ఒకటా రెండా 

నా రోజు నీ తో మొదలు నా రోజు నీతో తుదలు 

నవ్వాం ఏడ్చాం స్వర్గాన్ని చూసాం...

కలిసి నిల్చున్నాం ఎదురు నిలబడ్డం 

ఇద్దరం ఒక్కటై ప్రపంచాన్ని ఆస్వాదించాం 

ఇద్దరం వున్నా ప్రతి క్షణాన్ని ప్రేమించాం 

మనది అనుకున్నాం మనదంటూ ఏదో వున్ధనుకున్నాం 

ఏమి లేకుండ్డా వెళుతున్నాం 

నీ వద్ద నా ఎద నా వద్ద నీ ఎద తప్ప 

ఆహే చ్చల్... ఎంతని బాధపడను నేస్తమా...

ఎవరున్నా లేకున్నా... పూచే పూలు పూస్తూనే వుంటాయి...