తనను వర్ణిద్దాం అనుకున్నానా..,
అనుకున్న ఆలోచనలు చేజారి... చందమామ లా చల్లని భావాలై...
భావాల కెరటాల్లోని కేరింతలు... కేరింతల కలం లోని కవ్వింతలు...
కవ్వింతల కాగితపు వాసనలు... వాసనల వేవేల నయనాలు...
నయనాల ముక్కోటి మురిపాలు... మురిపెం లోని ముత్యాలు...
ముత్యాల చేచిక్కని పాద కుసుమాలు... కుసుమాల నవ మన్మధ బాణాలు...
బాణాల మకరందపు మువ్వలు... మువ్వల వలె భానుని భరినెలు...
భరిణె లో పసుపు కుంకుమ చందనాలు... చందనాల పసిడి వెండి పూరేకులు...
పూరేకుల పొద్దు తిరుగుడు చేమంతి చెక్కిళ్ళు... చెక్కిళ్ళ పై అప్పుడే మొలిచిన సిగ్గు వజ్రాలు...
వజ్రాల తెల్లని పళ్ళ వరుసలు... పల్లల్లోని ముత్యాలు జారి మెడ మంగళ హారాలై...
నఖ శిఖ పర్యంతం సర్వం, సమస్తం, నివ్వెర పోయ్యేను...
ఓ... లావణ్య లలనా... !!! నాలుగు పంక్తుల్లో నిన్ను వర్ణింప,  నేను తగునా...!!!

అతనొక  రైతన్న... నేడు ఆ బిరుదు నరకానికి ఆలంబన...
తనలా కాకూడదని తన కూన...
పలచ బడుల పై ఆశ లేక... పైసా బడులను నమ్ముకుని...
లేక్కకందని రుసుముకు ఓర్వలేక... నమ్ముకున్న భూమిని అమ్ముకుని...
లచ్చలు వెచ్చించి చాదివిన్చుకున్న  తన కొడుకే... తన శ్రమ చుక్కాని చివరి మజిలీ...
డిగ్రీలు పొంది... పట్టాలనొంది... లేలేత అడుగులేసి... పల్లేరుల పథం లో...
రిజర్వేషన్ కోరల్లో చిక్కి... అనాగరిక ప్రశ్నలకు  సమాధానం చెప్పలేక...
అప్పుల కుటుంబాన్ని ఆదుకోలేక... ఉద్యోగం సాధించలేక... నోట్ల గారడీ చేయలేక...
ఎగిరే వయసును ఆపలేక... కోరికల చట్రాలను పట్టలేక... విలువలకై నిలబడలేక...
మనసుకు నచ్చని పనులు జేసి... క్షణం క్షణం చచ్చి బ్రతికి...
తోటి వారు తరలి పోతే.. నీవు మాత్రం తెరలు తెరలుగా ఏడ్చి...
చదువు విలువలు నేర్పింది... సమాజం వలలు విసిరింది ...
వెకిలి నవ్వుల వింత కోరల కింద నీ జీవితం విల విలలు  చూసింది...
సర్వం మస్తిష్కం లో ఉంచిన ఓ... విద్యా జీవి... ఈ సమాజాన నీవొక వ్యర్థ జీవి...!!!